Kentler cinsiyeti, yaşı, ekonomik düzeyi, sosyo-kültürel yapısı birbirinden farklı onlarca insan bir arada yaşadığı veya yaşamak zorunda kaldığı; bazı durumlarda doğrudan ya da dolaylı olarak eşitsizliklerin üretildiği yerler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu eşitsizliklerin kentli nüfusun yaklaşık yarısını oluşturan kadınlar üzerinden her gün yeniden üretildiğini görmekteyiz. Bunun temel nedeni ise, kadınları ev işleri ve çocuk bakımından sorumlu tutan ve dolayısıyla onları eğitimde, istihdamda, siyasal alanda ve kamusal yaşamda var olmaları önüne kısıtlar koyan toplumsal cinsiyet olgusundan kaynaklı kadınsı-erkeksi rolleri ve görev tanımlarıdır. Kadınlar istihdam alanında görünür olmaya başladıktan sonra, kadın hakları konusu farklı boyutları ile kamuoyunun gündemine gelmiştir. Bu gelişmelere paralel olarak, kadınların kentsel alana ilişkin birtakım talepleri ve eleştirileri de kent yönetimi alanında yoğun biçimde tartışılmaya başlanmıştır. Aynı işi yaptıkları halde erkeklerden daha az ücret almaları, ev ile iş yaşamını koordine etmeye çalışırken mekâna ve zamana bağlı yaşadıkları zorluklar, çocuk bakım hizmetlerinden dolayı istihdam alanından tam veya yarı zamanlı olarak kendini çekme yönündeki kısıtlılıkları, güvenlik endişeleriyle hareketliliklerinin sınırlandırılması bu sorunlardan yalnızca birkaçıdır. Son yıllarda bu eşitsizliklerin giderilmesi yönünde uluslararası ve ulusal düzeydeki çalışmalara rağmen, sorunun çözümünde yetersiz kalınmasının en önemli nedeni, konunun yalnızca bir kadın meselesi olarak ele alınıp değerlendirilmesidir.

Belediyeler, yerelde insanlara en yakın yönetim kademesi olarak, kentlerde farklı alanlardaki görevleri ve yetkileriyle, çeşitli aktörlerle kuracakları işbirlikleri aracılığı ile kadın erkek eşitliğinin sağlanması yönünde somut eylemler gerçekleştirebilecek kurumlardır. Bu bağlamda Avrupa Yerel Yaşamda Kadın Erkek Eşitliği Şartı’nda açıkça belirtildiği gibi, yerel yönetimler, kentlerde kadın erkek eşitliğinin hayata geçirilmesi için, doğrudan eşitsizliklerin tasfiyesi, dolaylı eşitsizliklerin ortadan kaldırılması ve eşitlikçi bir demokrasinin gelişmesini destekleyecek politik, yasal ve sosyal ortamların oluşturulmasıyla görevlendirilmişlerdir. Bu rehberin hazırlanmasındaki temel amaç, aynı kentsel mekânları kullandıkları halde kadınların erkeklerden farklı deneyimler yaşamasına neden olan durumların giderilmesi yönünde, belediyelerin hizmet sunumunda hangi alanlarda ne tür faaliyetleri yürütmesi, çalışmaları ve düzenlemeleri yapması gerektiği konusunda yol gösterici bir doküman oluşturmaktır.